Eenzaamheid is in de langdurige zorg een groot probleem. Veel mensen met een verstandelijke beperking voelen zich eenzaam, maar of iemand zich eenzaam voelt is vaak moeilijk te herkennen. Het is voor mensen met een verstandelijke beperking lastig om aan te geven dat ze zich eenzaam voelen of het gevoel hebben dat ze er niet helemaal bij horen. Hun gedrag of communicatie kan misleidend zijn, en gevoelens van eenzaamheid worden soms verward met andere emoties of zorgvragen.

Om zorgprofessionals goed te ondersteunen op het onderwerp eenzaamheid en hoe zij hiermee om kunnen gaan, ontwikkelt SKILZ de multidisciplinaire richtlijn ‘Eenzaamheid in de langdurige zorg’. Het doel van de richtlijn is handvatten en tips geven, bijvoorbeeld voor het versterken van het netwerk van een cliënt of door activiteiten te organiseren tegen eenzaamheid. De richtlijn helpt zorgverleners om eenzaamheid beter te signaleren, bespreekbaar te maken en passende ondersteuning te bieden – zowel bij sociale, emotionele als existentiële eenzaamheid. 

De richtlijn gaat in op: 

• Goede zorg: aandacht, empathie en professionele nabijheid.   
• Communicatie: eenzaamheid bespreekbaar maken.   
• Signalen en risicofactoren: eenzaamheid leren herkennen.   
• Aanpak: doen wat past bij de cliënt.   
• Samenwerking: met naasten en de samenleving.   
• Organisatie van zorg: aandacht in beleid en praktijk.  

Daarnaast zijn er diverse hulpmiddelen ontwikkeld, zoals een samenvattingskaart, informatiekaart, gesprekskaart en beleidskwaliteitsmeting. De volledige richtlijn en hulpmiddelen zijn hier te bekijken.